wtorek, 16 kwietnia 2013

Strefy klimatyczne - klimatogramy

 

Strefa klimatów równikowych - klimatogramy

Strefa klimatów zwrotnikowych - klimatogramy

Strefa klimatów podzwrotnikowych - klimatogramy

Strefa klimatów umiarkowanych - klimatogramy

Strefa klimatów okołobiegunowych - klimatogramy

Typy klimatów monsunowych - klimatogramy

Typy klimatów górskich - klimatogramy

Strefy klimatyczno - roślinne - glebowe

 

środa, 10 kwietnia 2013

Jak powstają góry?

Góry powstają na krawędzi płyt litosfery. Procesy prowadzące do powstawania gór nazywamy ruchami orogenicznymi lub górotwórczymi.

Ruchy płyt litosfery



Rodzaje gór



Góry fałdowe - powstają w wyniku zgniatania, wyginania i fałdowania warstw skalnych w strefie kolizji lub subdukcji w postaci fałdów lub płaszczowin. Fałdy tworzące góry, mogą występować w wielu odmianach, różniących się między sobą kształtem i sposobem ułożenia warstw skalnych. Najbardziej znane góry fałdowe to: Karpaty; Alpy; Himalaje; Andy; Pireneje; Atlas; Kordyliery.

Rodzaje fałdów
Fałd



Alpy


Góry zrębowe - powstają na skutek naprężeń w skorupie ziemskiej, wywołanych działaniem sił tektoniczych wyzwolonych w czasie zderzeń płyt litosfery, które prowadzą do pękania i przemieszczania mas skalnych wzdłuż linii spękań, czyli uskoków, co prowadzi do utworzenia zrębów i rowów tektonicznych. Trwająca miliony lat aktywność sejsmiczna, połączona z ruchem płyt, może przesuwać masy skalne wzdłuż uskoków o setki kilometrów w poziomie i klika kilometrów w pionie.
Przykłady gór zrębowych:   Sudety; Góry Smocze; Harz; Wogezy; Tien - Szan






Harz

Góry wulkaniczne - tworzą się na skutek obfitych erupcji wulkanicznych. Góry te zbudowane są ze skał wulkanicznych, lawy oraz popiołów wulkanicznych. Maja postać stożków lub kopuł z obniżeniami kraterowymi. Niektóre góry w wyniku wyjątkowo silnej erupcji ulegają częściowemu zniszczeniu, powstaje wówczas rozległe zagłębienie zwane kalderą.
Przykłady: góry Islandii, Japonii; Hawaje; Kamczatka; Masyw Kilimandżaro; Kenia; Ruwenzori


Masyw Kilimandżaro

Formy ukształtowania terenu na lądach

Depresje - obszary położone poniżej poziomu morza  

Niziny - obszary położone od 0  do 300 m n.p.m.

Wyżyny - obszary położone powyżej 300 m n.p.m., gdzie wysokości względne nie przekraczają 300 m.

Góry - obszary położone powyżej 300 m n.p.m. , gdzie wysokości względne przekraczają 300 m.

poniedziałek, 25 lutego 2013

Karpaty

Karpaty



Karpaty – góry w środkowej Europie, ciągnące się wygiętym ku północnemu wschodowi łukiem, o długości 1300 km i szerokości od 100 do 350 km. Osiągają wysokość 2655 m n.p.m.(Gerlach).  Od Alp oddziela je dolina Dunaju, od Sudetów – Brama Morawska, południową granicę stanowi rzeka Dunaj. Występują na terytorium: Austrii, Cech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy i Rumunii.
Ten rozległy łańcuch górski dzieli się na: Karpaty Zachodnie; Karpaty Wschodnie i Karpaty Południowe.


Karpaty Zachodnie dzielimy na:

Karpaty Zewnętrzne (fliszowe): Beskidy ; Pogórze Karpackie
Karpaty Wewnętrzne: Tatry, Obniżenie Orawsko – Podhalańskie; Pieniny
Karpaty Południowe (Wulkaniczne)


Do Polski należą Beskidy Zachodnie z Babią Górą, Pogórze Karpackie; Podhale, część Tatr oraz fragment Karpat Wschodnich – Bieszczady z Tarnicą.


Flisz – gruba warstwa naprzemianległych osadów morskich, głównie piaskowców, wapieni i łupków oraz zlepieńców i margli, przetransportowanych przez wody i wiatry z nowo powstałych gór i osadzonych na dnie morza w okresie kresy i paleogenu.


Ważniejsze cechy regionów w polskich Karpatach.

Pogórze Karpackie zbudowane z fliszu; krajobraz urozmaicony wzniesieniami w kształcie garbów o zaokrąglonych szczytach, wzniesienia rozdzielają doliny rzek; region rolniczy, gęsto zaludniony.

Beskidy – góry średnie; zbudowane z fliszu o zaokrąglonych szczytach porośniętych lasami; poprzecinane dolinami rzecznymi; obszar rolniczy i gęsto zaludniony.

Bieszczady – góry o stromych stokach, poprzedzielanych szerokimi obniżeniami; krajobraz urozmaicają bezleśne wierzchołki, porośnięte wysokimi trawami; płaskie, bezleśne wierzchołki nazywane są połoninami; obszar turystyczny.

Podhale – rozległa kotlina, zbudowana z łupków i piaskowców, z rozległymi torfowiskami i stożkami napływowymi.

Pieniny – wzniesienia zbudowane z wapieni jurajskich i kredowych, rozcięte dolinami rzek, region turystyczny.

Tatry – rzeźba wysokogórska – wysokie wzniesienia, strome turnie, wąskie, urwiste granie; formy polodowcowe – doliny U-ksztaltne, cyrki lodowcowe wypełnione wodami jezior; formy krasowe – jaskinie, ostańce skalne, żłobki krasowe; Tatry Wschodnie zbudowane z granitów; Tatry Zachodnie – wapienie, dolomity

Klimat i roślinność

 

 




 

środa, 6 lutego 2013

Gleby

Gleby

Gleba i jej składniki

Gleba cienka zewnętrzna warstwa skorupy ziemskiej, złożona ze związków mineralnych (45%),
resztek organicznych(5%),  organizmów żywych, wody(25%) i powietrza(25%), zdolna do produkcji świata roślinnego.
Złożona jest z części próchnicznej i skały macierzystej.
Produktem wyjściowym do powstania gleby jest zwietrzelina.
O jakości gleby decyduje ilość zawartej w niej próchnicy. Im grubsza warstwa próchnicy tym gleba bardziej żyzna.
Żyzność gleby - naturalna zdolność gleby do zaspokojenia potrzeb roślin.
Urodzajność gleby - cecha określająca wartość produkcyjne gleby. Miarą urodzajności jest plon.

Czynniki glebotwórcze

  • skała macierzysta;
  • klimat;
  • woda;
  • rzeźba terenu;
  • biosfera - organizmy żywe - rośliny i zwierzęta;
  • czas; 1 cm gleby tworzy się 300 - 500 lat;
  • działalność człowieka.

Powstawanie gleb - proces glebotwórczy

 

Zadanie 
Uporządkuj poniższe etapy procesu glebotwórczego.
A. powstanie próchnicy, która później ulega przemianie w związki mineralne;
B. porastanie pokruszonego materiału skalnego przez drobne rośliny (mchy)
C. powstanie zwietrzeliny
D. rozkładają się szczątki obumarłych roślin, zwierzat
E. proces wietrzenia podłoża skalnego

 

Rodzaje gleb

Gleby strefowe

          
          Gleby bielicowe - powstają w środowisku kwaśnym,
          głównie na piaskach; występują w podłożu lasów iglastych,
          na ogół nie są urodzajne.








Gleby brunatne - tworzą się przeważnie na glinach,
w wilgotnym klimacie strefy umiarkowanej,
występują w podłożu lasów liściastych i mieszanych;
zaliczają się do gleb urodzajnych.





Gleby płowe -powstają na lessach i glinach w strefie umiarkowanej lasów mieszanych i  borów iglastych, cechują się wymyciem do niższego poziomu minerałów ilastych, co odróżnia je od gleb brunatnych, są mniej urodzajne.



Gleby czarnoziemy - bardzo żyzne gleby wytworzone na podłożu lessowym;
są charakterystyczne dla obszarów suchych - trawiastych stepów.






Gleby astrefowe

Gleby inicjalne - charakteryzują się niskim stopniem przeobrażenia skały macierzystej, występują w trudnych warunkach naturalnych - obszary wysokogórskie; praktycznie nie nadają się pod uprawę.

Rędziny - powstają na podłożu skał węglanowych (wapiennych); często bywają urodzajne.






Gleby bagienne - tworzą się w wilgotnych zagłębieniach terenu; są na ogół żyzne, niekiedy bywają zbytnio zawilgocone;  czarne ziemie - gleby bagienne znacznie osuszone.

\
Mady - powstają w dolinach rzecznych oraz w okolicach ujść rzek; złożone są z drobnych cząstek materiału, nanoszonego przez rzekę, zawierają dużo próchnicy, dość urodzajne.

Występowanie gleb w Polsce

Bielicowe (wytworzone na piaskach) - obszar pojezierzy, Kotlina Sandomierska; zachodnia część Niziny Wielkopolskiej
Czarnoziemy (wytworzone na lessach) - wschodnia część Wyżyny Lubelskiej; Wyżyna Sandomierska; południowo-wschodnia część Kotliny Sandomierskiej - okolice Jarosławia, Płaskowyż Głubczycki (opolskie)
Brunatne - Nizina Śląska; Nizina Wielkopolska, Nizina Mazowiecka, Nizina Warmińska,Brama Krakowska, Przedgórze Sudeckie
Czarne ziemie - Kujawy, Nizina Wielkopolska, Nizina Szczecińska, Nizina Śląska
Mady - Żuławy Wiślane, 
Bagienne - Nizina Podlaska, Polesie Lubelskie
Rędziny - Wyżyna Lubelska, Niecka Nidziańska, Wyżyna Krakowsko - Częstochowska, 
Górskie - Karpaty, Sudety, Góry Świętokrzyskie
Gleby antropogeniczne - Wyżyna Śląska, 

Struktura gleb w Polsce

 

  Degradacja gleb

  • niewłaściwe zabiegi agrotechniczne;
  • wypalanie traw; 
  • nadmierna wycinka lasów;
  • niewłaściwa melioracja;
  • zanieczyszczenia atmosferyczne w opadach;
  • działalność człowieka







wtorek, 5 lutego 2013

Sudety

Sudety


Nazwa "Sudety" pochodzi z II wieku n.e, wywodzi się z celtyckiego. Pierwotne znaczenie tego słowa to: "las dzików" lub "las dzikich świń". Po raz pierwszy około 150 roku n.e użył go grecki geograf i astronom Klaudiusz Ptolemeusz - autor Wstępu do geografii, umieszczając na mapie Germanii Wielkiej i Sarmacji, która była częścią mapy Europy.

Położenie

Sudety pasmo górskie w środkowej Europie, położone na terytorium Polski, Czech i częściowo Niemiec. Ciągną się łukiem o długości 280 km i szerokości około 70 km na południowym zachodzie Polski, wzdłuż granicy polsko - czeskiej, od Gór Łużyckich na zachodzie po Bramę Morawską na wschodzie. Składają się z szeregu pasm górskich, rozdzielonych dolinami śródgórskimi i kotlinami.



Podział Sudetów

Sudety Zachodnie - najwyższy szczyt Śnieżka 1602 m n.p.m. w Karkonoszach.
Sudety Środkowe - najwyższy szczyt Wielka Desztna - 1115 m n.p.m. w Górach Orlickich, a po stronie polskiej Orlica - 1084 m n.p.m.
Sudety Wschodnie - najwyższy szczyt Pradziad 1492 m n.p.m. (Jesioniki), a po stronie polskiej Śnieżnik 1425 m n.p.m. w Masywie Śnieżnika.
Przedgórze Sudeckie - najwyższe wyniesienie  Ślęża 718 m n.p.m.

Pasma górskie i kotliny sudeckie po polskie stronie.

Sudety Zachodnie: Góry Izerskie; Góry Kaczawskie; Kotlina Jeleniogórska; Karkonosze; Rudawy Janowickie;
Sudety Środkowe: Góry Wałbrzyskie; Góry Kamienne; Góry Sowie; Góry Bardzkie; Obniżenie Nowej Rudy; Góry Stołowe; Góry Orlickie; Góry Bystrzyckie; Kotlina Kłodzka
Sudety Wschodnie: Góry Złote; Masyw Śnieżnika; Góry Opawskie
Przedgórze Sudeckie: Wzgórza Strzegomskie, Równina Świdnicka; Masyw Ślęży; Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie; Obniżenie Otmuchowskie; Przedgórze Paczkowskie
Pogórze Zachodniosudeckie: Obniżenie Żytawsko - Zgorzeleckie; Pogórze Izerskie; Pogórze Kaczawskie; Pogórze Wałbrzyskie.

Karkonosze





  Park Narodowy Gór Stołowych




Atrakcje turystyczne Sudetów

http://www.sudety.agrowczasy.com/atrakcje.htm

http://www.sudety24.info/Atrakcje,turystyczne,2.html

http://www.vipturystyka.pl/atrakcje-turystyczne/sudety.html 

 http://maliturysci.pl/pages-204-sudety.html

środa, 16 stycznia 2013

Klimat Polski



Klimat Polski

1      Pogoda i klimat – powtórzenie
Pogoda – chwilowy stan wszystkich zjawisk atmosferycznych w danym miejscu i w określonym czasie. Chwilowy stan dolnej warstwy atmosfery – troposfery.

                                               Składniki pogody i przyrządy do ich pomiaru

Składniki pogody
Przyrządy meteorologiczne
Jednostki

Temperatura powietrza


termometr
 – wskazuje wartość temperatury powietrza


0 C

Usłonecznienie


heliograf
– wskazuje czas bezpośredniego promieniowania słonecznego


godziny, minuty

Ciśnienie atmosferyczne


barometr, aneroid
– wskazuje wartość ciśnienia atmosferycznego


hektopaskal
(hPa)

Wilgotność powietrza


psychrometr, higrometr -
wskazuje wilgotność powietrza


%

Opady atmosferyczne

deszczomierz (pluwiometr) wskazuje ilość opadów atmosferycznych


mm

Wiatr (kierunek, siła lub prędkość)

wiatromierz, anemometr

strony świata, m/s; km/h,


Zachmurzenie


pomiar wizualny


           Klimat – typowe warunki pogodowe na danym obszarze, określone na
           podstawie wieloletnich obserwacji. Klimat kształtuje się pod wpływem
           następujących czynników:
  •            szerokości geograficzna;
  •            odległości od morza i oceanów;
  •            przebiegu prądów morskich;
  •            wysokości nad poziomem morza;
  •            układu rzeźby terenu;
  •            określonego pokrycia terenu (np. szaty roślinnej, zabudowy, itp.)

Czynniki geograficzne kształtujące klimat Polski

  • Położenie w średnich szerokościach geograficznych (490 N – 550 N) umiarkowanej strefy oświetlenia Ziemi.
  • Oddziaływanie Oceanu Atlantyckiego i tworzących się w rejonie Islandii niżów barycznych.
  • Wpływ ciepłego Prądu Północnoatlantyckiego.
  • Napływ powietrza kontynentalnego znad Europy Wschodniej;
  • Położenie w środkowej części Niżu Europejskiego;
  • Równoleżnikowy układ krain geograficznych w Europie;
  • Równoleżnikowy układ pasów rzeźby terenu w Polsce;
  • Położenie nad Morzem Bałtyckim;
  • Wysokość nad poziomem morza

Główne masy powietrza napływające nad Polskę

Napływ mas powietrza w lipcu

Napływ mas powietrza w styczniu


Cechy klimatu Polski

  • klimat umiarkowany przejściowy między typem morskim, a kontynentalnym
  • średnia roczna temperatura powietrza wynosi około 7,50 C ( 6,50 C – 90 C)
  • roczna amplituda temperatury powietrza zmienia się do 190 C na W do 240 C na NE
  • sześć termicznych pór roku: przedwiośnie, wiosna, lato; jesień, przedzimie, zima
  • zróżnicowana długość okresu wegetacyjnego: od 230 dni do 180 dni
  • nierównomierne rozmieszczenie opadów – najwięcej w lipcu, najmniej w I lub II
  • średnia roczna suma opadów około 600 mm,
  • średnia roczna suma opadów zmienia się od 1700 mm do około 450 mm
  • przewaga wiatrów zachodnich, najsilniejsze w górach oraz na wybrzeżu;
  • typowe wiatry lokalne to bryza nad Morzem Bałtyckim i halny w Tatrach i Karkonoszach
  • zmienność stanów pogody

Rekordy klimatyczne Polski

  • Najwyższa dobowa temperatura powietrza   40,20 C  – Prószków  -  29 lipca 1921
  • Najwyższa dobowa temperatura w XXI w.    37,50 C – Słubice - 16 lipca 2007
  • Najniższa dobowa temperatura powietrza     -42,00 C –  Olecko  -  9 lutego 1929  -41,00 C – Siedlce  - 11 stycznia 1940
  • Najniższa dobowa temperatura powietrza w XXI wieku   -360 C – Jabłonka  -  3 lutego 2012
  • Najwyższe opady roczne     2770 mm  - Dolina Pięciu Stawów Polskich  -  2001
  • Najniższe roczne opady      275 mm -  Poznań  - 1982
  • Najwyższe opady miesięczne      950 mm  -  Hala pod Śnieżnikiem  - lipiec 1997
  • Najwyższe dobowe opady atmosferyczne     300 mm  - Hala Gąsienicowa  - 30 czerwca 1973
  • Najwyższa wartość ciśnienia atmosferycznego     1054,4 hPa   - Suwałki  - 16 grudnia 1997
  • Najniższa wartość ciśnienia atmosferycznego    965 hPa  - Łódź, Szczecin  -  26 lutego 1989
  • Największa prędkość wiatru w porywie      96 m/s  -  Śnieżka  - 1993
  • Największa prędkość wiatru ( w trąbie powietrznej)     140 m/s  - Lublin  - 20 lipca 1931
  • Największa liczba dni z burzą w rok      54 dni -  Kasprowy Wierch  - 1963
  • Największa liczba dni z mgłą w roku     338 dni  - Śnieżka  - 1974
  • Najgrubsza pokrywa śnieżna       355 cm   - Kasprowy Wierch  - 15 kwietnia 1995